۱- په متوسط ډول تګ چې نه ډير ورو او نه ډير په تزی سره ځکه چې دا د الله تعالی د نيکو بنده ګانو صفت دی، الله سبحانه وتعالی : وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَاخَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا (الفرقان63) .

ژباړه : او د رحمان خدای رښتېني بندګان هغه دي چې پر ځمکه په ورو ځي او که له جاهلانو سره مخ شي نو ور ته وايي تاسې ته سلام دی (د هغو د بدو ځواب نه ورکوي ).

د لارې آداب :

۲- ځمکې ته کتل ، د بيګانه څخه د سترګو ساتل .

۳- چا ته ضرر نه رسول ځکه مسلمان هغه دی چې د ده د لاس او ژبې له ضرر څخه خلک په امن وي « المسلم من سلم المسلمون من لسانه ویده (متفق عليه) .

۴- د لارې څخه د مضر او اذيت رسونکي شی لرې کول ځکه چې دا کار د ايمان يوه برخه ده .

۵- نورو ته سلام کول او د سلام ځواب ورکول .

۶- په نيکۍ امر او له بدۍ څخه منع کول .

۷- لار ورکي ته لارښوونه کول .

۸- په لاره کې قضاء حاجت نه کول .

۹- د بل کس سره د بار په پرته کولو او يا بل مشکل باندې اخته کس سره کومک کول .

۱۰- بې ضرورته په لار کې کيناستل او درېدل او يا په لاره کې لوبې کول پکار نه دي ځکه د خلکو د ترېدو د منع او ضرر سبب کيږي .

۱۱- په لاره او يا د تللو په وخت کې خوراک کول د مروت خلاف دی .

۱۲- ښځې به د لارې يوې خواته ځي .

۱۳- د لوړ ځای ختلو پر مهال او سپرلی ته ختلو پر مهال دا دعا ويل .

یعنې کله به چې په مخ پورته ځاي کې ختلو تکبیر(الله اکبر) به مو ویلو او کله چې به مخ په زوړ کوزیدلو تسبیح (سبحان الله) به مو ویلو.

آن لاين اسلامي لارښود